အသက်လား သို့မဟုတ် သေခြင်းလား? (မတ်လ ၆ ရက်)
အပြစ်တရားနှင့် ပထမဆုံးသော ပုန်ကန်သူ
“အပြစ်တရား၏ အခကား သေခြင်းဖြစ်၏။ ဘုရားသခင်ပေးတော်မူသော ဆုကျေးဇူးတော်ကား၊ ငါတို့သခင်ယေရှုခရစ်အားဖြင့် ထာဝရအသက်ဖြစ်၏။” (ရောမ ၆:၂၃)။
အတိုင်းအဆမဲ့၍ အရာခပ်သိမ်းကို သိမြင်တော်မူသော ဘုရားသခင်သည် အစမှအဆုံးတိုင်အောင် မြင်တော်မူ၏။ မကောင်းမှုကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရာတွင် ကိုယ်တော်၏ အစီအစဉ်များသည် နက်ရှိုင်းကျယ်ပြန့်လှပါသည်။ ကိုယ်တော်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ပုန်ကန်မှုကို နှိမ်နင်းရန်သာမက၊ ပုန်ကန်ခြင်း၏ သဘောသဘာဝကို စကြာဝဠာတစ်ခုလုံးအား သက်သေပြရန် ဖြစ်သည်….။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များကို စွန့်ပယ်သူအားလုံးသည် ခရစ်တော်ကို ဆန့်ကျင်သော တိုက်ပွဲတွင် စာတန်၏ဘက်၌ ရပ်တည်နေကြခြင်းဖြစ်ကြောင်း တွေ့မြင်ရပါလိမ့်မည်။ ဤလောက၏မင်း (စာတန်) သည် စီရင်ခြင်းခံရပြီး သူနှင့်ပူးပေါင်းသူအားလုံး သူ၏ကံကြမ္မာကို အတူတကွ ခံစားကြရသောအခါ၊ ထိုစီရင်ချက်ကို မျက်မြင်တွေ့ရှိကြသော စကြာဝဠာတစ်ခုလုံးက “သန့်ရှင်းသူတို့၏ ဘုရင်၊ ကိုယ်တော်၏ လမ်းခရီးတော်တို့သည် တရားသဖြင့် ကျင့်တော်မူသော လမ်း၊ ဟုတ်မှန်သော လမ်းဖြစ်ကြပါ၏” (ဗျာဒိတ် ၁၅:၃) ဟု ကြေညာကြပါလိမ့်မည်။ (Patriarchs and Prophets, 78, 79)
နောက်ဆုံး တရားစီရင်ခြင်းကို အကောင်အထည်ဖော်သောအခါ အပြစ်တရားအတွက် မည်သည့်အကြောင်းပြချက်မျှ မရှိကြောင်း ထင်ရှားလာပါလိမ့်မည်။ မြေကြီးသားအပေါင်းတို့ကို စီရင်တော်မူသော အရှင်က စာတန်အား “အဘယ်ကြောင့် ငါ့ကို ပုန်ကန်ပြီး ငါ၏နိုင်ငံတော်သားများကို လုယူခဲ့သနည်း?” ဟု မေးမြန်းသောအခါ၊ မကောင်းမှုကို စတင်ခဲ့သူသည် မည်သည့်ဆင်ခြေမျှ ပေးနိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်ပါ။ လူတိုင်း နှုတ်ဆိတ်သွားကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ ပုန်ကန်သော ဗိုလ်ခြေအားလုံးသည် စကားအထွက်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေကြပါလိမ့်မည်….။ စကြာဝဠာတစ်ခုလုံးသည် အပြစ်တရား၏ သဘောသဘာဝနှင့် ရလဒ်များကို မျက်မြင်သက်သေများ ဖြစ်လာကြပါလိမ့်မည်။ အပြစ်တရားကို အစအဦး၌သာ အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ခဲ့လျှင် ကောင်းကင်တမန်များအား ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖြစ်စေပြီး ဘုရားသခင်၏ ဂုဏ်တော်ကို ထိခိုက်စေနိုင်သော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ အပြစ်ကို အကုန်အစင် ဖျက်ဆီးခြင်းသည် ကိုယ်တော်၏ မေတ္တာတော်ကို သက်သေထူပြီး စကြာဝဠာရှေ့၌ ကိုယ်တော်၏ ဂုဏ်အသရေကို တည်တံ့စေပါလိမ့်မည်….။ မကောင်းမှုသည် နောက်တစ်ဖန် မည်သည့်အခါမျှ ပေါ်ပေါက်လာတော့မည် မဟုတ်ပါ။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်က “ဒုက္ခသည် ဒုတိယအကြိမ် မပေါ်လာရ” (နာဟုံ ၁:၉) ဟု မိန့်တော်မူ၏….။ စမ်းသပ်မှုနှင့် သက်သေပြမှုကို ခံယူပြီးသော ဖန်ဆင်းခံလောကသည် မိမိတို့ရှေ့၌ စရိုက်လက္ခဏာအပြည့်အဝ ထင်ရှားပြီးဖြစ်သော အရှင်အပေါ် သစ္စာစောင့်သိခြင်းမှ နောက်တစ်ဖန် လမ်းလွဲသွားတော့မည် မဟုတ်ပါ။ (The Great Controversy, 503, 504)
ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို နာခံမှုမရှိသော လမ်းစဉ်ကို ရွေးချယ်သူသည် မိမိ၏ အနာဂတ်ကံကြမ္မာကို မိမိဘာသာ ဆုံးဖြတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ဇာတိပကတိ၌ မျိုးစေ့ကြဲနေပြီး၊ အပြစ်တရား၏ အခဖြစ်သော ထာဝရအသက်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည့် ထာဝရပျက်စီးခြင်းကို ရရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်ထံ ဆက်ကပ်အပ်နှံခြင်းနှင့် ကိုယ်တော်၏ သန့်ရှင်းသော ပညတ်တော်ကို နာခံခြင်းသည် မလွဲဧကန်သော ရလဒ်ကို ဆောင်ကြဉ်းပေးသည်။ “ထာဝရအသက်ဟူမူကား၊ မှန်သောဘုရားသခင် တစ်ပါးတည်းဖြစ်တော်မူသော ကိုယ်တော်ကိုလည်းကောင်း၊ စေလွှတ်တော်မူသော ယေရှုခရစ်ကိုလည်းကောင်း သိကျွမ်းခြင်း ဖြစ်ပါသတည်း။” (ယောဟန် ၁၇:၃)။ (Fundamentals of Christian Education, 376)
#TheFaithILiveBy
