ဘုရားသခင်သည် လူမျက်နှာကို မှတ်တော်မမူ (ဖေဖော်ဝါရီလ ၂၃ ရက်)
ဘုရားသခင်၏ စရိုက်လက္ခဏာနှင့် ကံကြမ္မာအကျိုးပေး
“ထိုအခါ ပေတရုသည် နှုတ်ကိုဖွင့်၍ ပြောသည်ကား၊ ‘စင်စစ်အားဖြင့် ဘုရားသခင်သည် လူမျက်နှာကို မှတ်တော်မမူသည်ကို ငါသိမြင်၏။ လူမျိုးအသီးသီးတို့တွင် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့၍ တရားသဖြင့် ကျင့်သောသူသည် အထံတော်၌ မျက်နှာရ၏။'” (တမန်တော် ၁၀:၃၄၊ ၃၅)။
ဘုရားသခင်သည် လူမျက်နှာကို မှတ်တော်မမူပါ။ အလင်းတရားကို ရရှိထားပါလျက် မလိုက်နာဘဲ ဘုရားသခင်၏ တောင်းဆိုချက်များကို လျစ်လျူရှုသောသူများသည် မိမိတို့ရရှိထားသော ကောင်းချီးမင်္ဂလာများမှာ ကျိန်ခြင်းအမင်္ဂလာအဖြစ်သို့လည်းကောင်း၊ ကရုဏာတော်သည် တရားစီရင်ခြင်းအဖြစ်သို့လည်းကောင်း ပြောင်းလဲသွားသည်ကို တွေ့ရှိရပါလိမ့်မည်။ (Testimonies for the Church 3:172)
ဘုရားသခင်သည် အပြစ်အားလုံးကို ပမာဏတူညီသည်ဟု မှတ်ယူတော်မမူပါ။ လူသားများကဲ့သို့ပင် ကိုယ်တော်၏ အကဲဖြတ်မှု၌ အပြစ်၏ အနိမ့်အမြင့် အတန်းအစားများ ရှိပါသည်။ သို့သော် လူသားတို့၏မျက်စိတွင် မည်မျှပင် သေးငယ်သည်ဟု ထင်ရစေကာမူ ဘုရားသခင်၏အမြင်၌ မည်သည့်အပြစ်မျှ သေးငယ်သည်ဟု မရှိပါ။ လူသားတို့၏ စီရင်ချက်သည် ဘက်လိုက်တတ်ပြီး မပြည့်စုံတတ်သော်လည်း ဘုရားသခင်သည် အရာခပ်သိမ်းကို ဖြစ်တည်သည့်အတိုင်း အမှန်အတိုင်း အကဲဖြတ်တော်မူသည်။ သောက်ကြူးသူတစ်ဦးကို လူတို့က အထင်သေးတတ်ကြပြီး သူ၏အပြစ်ကြောင့် ကောင်းကင်နိုင်ငံသို့ မဝင်ရဟု ပြောဆိုတတ်ကြသော်လည်း၊ မာနထောင်လွှားခြင်း၊ အတ္တကြီးခြင်းနှင့် လောဘရမ္မက်ကြီးခြင်းတို့ကိုမူ အပြစ်မတင်ဘဲ လွှတ်ထားတတ်ကြသည်။ သို့သော် ထိုအပြစ်များသည် ဘုရားသခင်ကို အထူးပင် စိတ်ပျက်စေသော အပြစ်များဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုအရာများသည် ကိုယ်တော်၏ ရက်ရောသော စရိုက်လက္ခဏာနှင့်လည်းကောင်း၊ မပြိုလဲသေးသော စကြာဝဠာတစ်ခုလုံး၏ လေထုသဖွယ်ဖြစ်သော အတ္တကင်းသည့် မေတ္တာတော်နှင့်လည်းကောင်း ဆန့်ကျင်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ (Steps to Christ, 30)
အပြစ်၏ အလွန်အမင်း ဆိုးသွမ်းမှုကို လက်ဝါးကပ်တိုင်၏ အလင်းအားဖြင့်သာ တိုင်းတာနိုင်ပါသည်။ ဘုရားသခင်သည် အလွန်ကောင်းမြတ်လွန်းသောကြောင့် အပြစ်သားကို စွန့်ပစ်မည်မဟုတ်ဟု လူတို့က တိုက်တွန်းပြောဆိုသောအခါ ကာရာဗေးရိ (Calvary) ကုန်းတော်ကို ကြည့်ရှုစေပါ။ လူသားကို ကယ်တင်နိုင်မည့် အခြားသောနည်းလမ်းမရှိသောကြောင့်လည်းကောင်း၊ ဤစွန့်လွှတ်အနစ်နာခံမှုမရှိဘဲ လူသားမျိုးနွယ်တို့သည် အပြစ်၏ ညစ်ညမ်းသောတန်ခိုးမှ လွတ်မြောက်ရန်နှင့် သန့်ရှင်းသောသူများနှင့် ပြန်လည်ပေါင်းဖက်ရန် မဖြစ်နိုင်သောကြောင့်လည်းကောင်း၊ ဝိညာဉ်ရေးရာအသက်တာကို ပြန်လည်ရရှိရန် မဖြစ်နိုင်သောကြောင့်လည်းကောင်း ခရစ်တော်သည် နာခံမှုမရှိသူတို့၏ အပြစ်ကို မိမိအပေါ်၌ တင်ယူခဲ့ပြီး အပြစ်သား၏ကိုယ်စား ဝေဒနာခံစားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ သားတော်ခံစားခဲ့ရသော မေတ္တာ၊ ဝေဒနာနှင့် သေခြင်းတရားတို့သည် အပြစ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကြီးမားမှုကို သက်သေထူနေပြီး၊ ခရစ်တော်ထံတော်သို့ မိမိ၏ဝိညာဉ်ကို လုံးလုံးလျားလျား ဆက်ကပ်အပ်နှံခြင်းမှလွဲ၍ အပြစ်၏တန်ခိုးမှ လွတ်မြောက်ရာလမ်းနှင့် မြင့်မြတ်သောအသက်တာအတွက် မျှော်လင့်ချက် မရှိကြောင်း ကြေညာနေပါသည်။ (Steps to Christ, 31, 32)
အပြစ်၏ နိမ့်ကျသော နယ်မြေမှ ဝိညာဉ်ကို မြှင့်တင်၍ ကောင်းမြတ်ခြင်း၊ ကရုဏာတော်နှင့် မေတ္တာတော်တို့၏ အရှင်ဖြစ်တော်မူသော၊ သို့သော် အပြစ်ရှိသူကို အပြစ်မရှိဟု မည်သည့်အခါမျှ မှတ်ယူတော်မမူသော ဘုရားသခင်ကို ဆင်ခြင်အောက်မေ့ကြပါစို့။ (The Review and Herald, March 19, 1889)
#TheFaithILiveBy
